Θαυμαστή επιβίωση!

Vesna     26 Ιανουαρίου 1972. Η αεροσυνοδός Βέσνα Βούλοβιτς πέφτει από ένα αεροπλάνο που μόλις έχει εκραγεί και έχει κοπεί στα δυο εν ώρα πτήσης… Πέφτει από ύψος 11.000 μέτρων (33.000 ποδιών) και παρά την ιλιγγιώδη ταχύτητα των 350 χλμ. την ώρα προσγειώνεται ζωντανή αλλά βαριά τραυματισμένη σε δάσος καταφέρνοντας να κατακτήσει μια θέση στο Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες ως πρωταγωνίστρια μιας από τις πλέον περίεργες περιπτώσεις επιβίωσης στην ιστορία της αεροπλοΐας!

– «Εξακολουθώ να μην θυμάμαι απολύτως τίποτα από τη στιγμή του αεροπορικού δυστυχήματος κι έπειτα», έλεγε η κυρία Βούλοβιτς που ζούσε στο Βελιγράδι».

Τον Ιανουάριο του 1972 η τότε 22χρονη αεροσυνοδός επιβιβάστηκε στη πτήση JAT 367 των γιουγκοσλαβικών αερογραμμών, από τη Στοκχόλμη της Σουηδίας στο Βελιγράδι της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία της ίδιας, μετά την απογείωση του αεροσκάφους τύπου Μακντόνελ Ντάγκλας DC 9, κι ενώ πρόσφερε φαγητό και ροφήματα στους επιβάτες, άκουσε μια εκκωφαντική έκρηξη.

Το αεροσκάφος κόπηκε στα δύο στο ύψος του χώρου των αποσκευών και η Βούλοβιτς εγκλωβίστηκε από ένα καροτσάκι με τρόφιμα το οποίο την εμπόδισε να απορροφηθεί στο κενό από την αποσυμπίεση, όπως συνέβη με τους υπόλοιπους 27 επιβαίνοντες και μέλη του πληρώματος, οι οποίοι σκοτώθηκαν ακαριαία σαν εκτοξεύτηκαν έξω από το αεροσκάφος.

Τα συντρίμμια του αεροπλάνου έπεσαν στο χωριό Καμένιτσε στα σύνορα Ανατολικής Γερμανίας και της σημερινής Τσεχίας). Οι διασώστες την βρήκαν με κάταγμα στο κρανίο, τα δύο της πόδια σπασμένα κι ένα συντριπτικό κάταγμα τριών σπονδύλων (εκ των οποίων, ο ένας θρυμματίστηκε εντελώς), γεγονός που την άφησε προσωρινά παράλυτη από τη μέση και κάτω.

Παρέμεινε σε κώμα επί 27 ημέρες στο νοσοκομείο. Ωστόσο ξύπνησε και μετά από αλλεπάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις, κατάφερε μετά από αρκετούς μήνες να περπατήσει ξανά.

Μετά την ανάρρωσή της συνέχισε να δουλεύει στην αεροπορική εταιρεία JAT, ως προσωπικό εδάφους αυτή τη φορά, μακριά από τους αιθέρες.

«Οποτε σκέφτομαι το δυστύχημα, έχω ένα έντονο και βαρύ συναίσθημα ενοχής που κατάφερα κι επέζησα μόνο εγώ», τονίζει η ίδια, καταλήγοντας πως «ώρες ώρες σκέφτομαι πως ίσως θα ήταν καλύτερο να μην είχα επιζήσει».

Η Βέσνα αρνήθηκε την ψυχολογική υποστήριξη για να ξεπεράσει τη δυσάρεστη εμπειρία που έζησε. Βρήκε τη βοήθεια που χρειαζόταν ενδυναμώνοντας την Ορθόδοξη πίστη της… εκείνη που όπως πάντα πιστεύει, είναι υπεύθυνη για το θαύμα της επιβίωσής της. Η αγάπη της για τον Χριστό και την εκκλησία τη γέμισε αισιοδοξία.

«Εάν κάποιος επιβιώσει κάτω από τις συνθήκες που επέζησα εγώ τότε μπορεί να ξεπεράσει τα πάντα», δηλώνει.

Ευχαριστούμε τον +Μ. Α. που μας έστειλε το κείμενο.
Η συνέντευξη έχει δοθεί προ της κοιμήσης της τον Δεκέμβριο 2016.