Ἡ ἀμέλεια τῶν γονέων γιὰ τὰ παιδιὰ τους εἶναι βαρύτατο ἁμάρτημα. Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου (1)

χρυσοστομοςΣυχνὰ οἱ γονεῖς παραμελοῦν τὴν ψυχικὴ μόρφωση τῶν παιδιῶν.
Κάθε πατέρας προκειμένου νὰ ἐκπαιδεύσει τὰ παιδιά του στὶς καλὲς τέχνες, στὰ γράμματα καὶ στὴ ρητορικὴ καταβάλλει κάθε προσπάθεια, γιὰ τὴ μόρφωση ὅμως τῆς ψυχῆς τοῦ κανεὶς δὲν φροντίζει.

Ὅταν τὸ παιδὶ εἶναι ἄρρωστο στὸ σῶμα, κανεὶς δὲν ἀρνεῖται νὰ τὸ στείλει σὲ μακρινὸ ταξίδι γιὰ νὰ θεραπεύσει τὴν ἀρρώστια του. Ὅταν ὅμως πάσχει ἡ ψυχή, κανεὶς δὲν ἀσχολεῖται μὲ αὐτή, ἀλλὰ ὅλοι χάνουμε τὸ θάρρος μας, ὅλοι ἀδιαφοροῦμε, ὅλοι ἀμελοῦμε!

Ποιὰ ἀπολογία θὰ ἔχουν ἐκεῖνοι στοὺς ὁποίους ἔχουν ἐμπιστευθεῖ τὰ λογικὰ πρόβατα, καὶ ποὺ δείχνουν μεγάλη ἀμέλεια, καὶ ἐνῶ κάθε μέρα βλέπουν ἄλλα μὲν νὰ τὰ κατασφάζουν – ὅπως λέει ὁ προφήτης – ἄλλα νὰ κατασπαράζονται ἀπὸ τὰ θηρία, ἄλλα δὲ νὰ κλέβονται ἀπὸ ἄλλους, κι ὅμως νὰ μὴν θέλουν νὰ φροντίζουν καθόλου γὶ΄αὐτά;

Βλέπεις τὸν γιό σου νὰ βρίζει τὸν Δημιουργό του καὶ δὲν δυσανασχετεῖς, πές μου, οὔτε τὸν φοβερίζεις καὶ τὸν ἐπιπλήττεις, καὶ αὐτὰ ἐνῶ γνωρίζεις ὅτι αὐτὴ τὴν πράξη καὶ ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς τὴν ἐμποδίζει, ὄχι ἐπειδὴ ζημιώνεται αὐτὸς ποὺ βρίζεται ( γιατί ὁ Θεὸς εἶναι αἰώνιος ), ἀλλὰ γιὰ τὴν δική του σωτηρία! Γιατί ἐκεῖνος ποὺ δείχνει ἀχαριστία καὶ ἀναισθησία ἀπέναντί του Θεοῦ, πολὺ περισσότερο θὰ τολμήσει νὰ προσβάλει τὸν πατέρα τοῦ ἀλλὰ καὶ τὴν δική του ψυχή.

Καὶ τὸν Ἰώβ, ὅπως τὸν ἐπαίνεσε ἡ Ἁγία Γραφὴ γιὰ τὶς ἄλλες ἀρετές του, ὅτι δηλαδὴ ἦταν δίκαιος καὶ εἰλικρινὴς καὶ εὐσεβής, ἔτσι τὸν ἐπαίνεσε καὶ γιὰ τὴν ἐπιμελῆ ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν του. Αὐτὴ δὲ ἡ ἐπιμέλεια συνίστατο ὄχι στὸ νὰ συγκεντρώνει χρυσάφι γὶ΄αὐτά, οὔτε νὰ τὰ κάνει ἔνδοξα καὶ φημισμένα, ἀλλὰ σὲ τί; Ἄκουσε τὴν Ἁγία Γραφὴ ποὺ λέει: » ὅταν τελείωσαν οἱ μέρες τοῦ συμποσίου τους, ἔστειλε ὁ Ἰὼβ ἀνθρώπους καὶ τὰ ἐκαθάριζε, καὶ ἀφοῦ σηκωνόταν τὸ πρωί, προσέφερε γὶ΄αὐτὰ θυσία τόσα σφάγια, ὅσα ἦταν καὶ τὰ παιδιά του, καὶ ἐπὶ πλέον ἕνα μοσχάρι γιὰ τὶς ἁμαρτίες τους, ὥστε νὰ ἐξαγνισθοῦν οἱ ψυχές τους. Γιατί σκεφτόταν μόνος του ὁ Ἰὼβ » μήπως τὰ παιδιά μου σχημάτισαν στὴν ψυχὴ τοὺς ἐχθρικὲς διαθέσεις γιὰ τὸν Θεό; «

Τί θὰ ἔχουμε λοιπὸν ἐμεῖς νὰ ἀπολογηθοῦμε ποῦ τολμοῦμε νὰ δείξουμε τόση ἀμέλεια γιὰ τὰ παιδιά μας; Γιατί, ἂν ὁ Ἰώβ, ποὺ ἔζησε πρὶν ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Χάριτος, πρὶν ἀπὸ τὸν νόμο τῆς Καινῆς Διαθήκης, αὐτὸς ποὺ δὲν διδάχτηκε ἀπὸ κανέναν, ἐφρόντιζε τόσο πολὺ γιὰ τὰ παιδιά του, ὥστε νὰ τρέμει ἀκόμη καὶ γιὰ ἁμαρτήματα ποὺ δὲν εἶχαν ἐκδηλωθεῖ, ποιὸς λοιπὸν θὰ σώσει ἐμᾶς ποὺ πλέουμε μέσα στὴ Θεία Χάρη, ποὺ εἴχαμε τὴν τύχη νὰ ἀκούσουμε τόσους καὶ τόσους δασκάλους, ποὺ ἔχουμε τέτοια παραδείγματα καὶ δεχθήκαμε τόσες καὶ τόσες συμβουλές, καὶ ἐν τούτοις ὄχι μόνον δὲν φοβούμαστε τὰ κρυφὰ ἁμαρτήματα, ἀλλὰ περιφρονοῦμε καὶ τὰ φανερά, καὶ ὄχι μόνο τα περιφρονοῦμε, ἀλλὰ καὶ διώχνουμε αὐτοὺς ποῦ θέλουν νὰ τὰ διορθώσουν;

Ἃς μὴν παραμελοῦμε λοιπὸν τὰ παιδιά, γνωρίζοντας ὅτι, ὅταν εἶναι ἐντάξει ἀπέναντί του Θεοῦ, καὶ σ΄αὐτὴ τὴν ζωὴ θὰ προκόψουν καὶ θὰ δοξασθοῦν. Γιατί αὐτὸν ποὺ ζεῖ μὲ ἀρετὴ καὶ καλωσύνη, ὅλοι τὸν σέβονται καὶ τὸν τιμοῦν, ἔστω κι ἂν εἶναι πιὸ φτωχὸς ἀπὸ ὅλους. Ὅπως καὶ τὸν πονηρὸ τὸν ἀποστρέφονται καὶ τὸν μισοῦν, ἀκόμη κι ἂν ἔχει ἄφθονα πλούτη. Ὥστε αὐτοὶ ποὺ παραμελοῦν τὰ παιδιά τους, κι ἂν ἀκόμη εἶναι ἀγαθοὶ καὶ μετριοπαθεῖς, γιὰ τὴν ἁμαρτία αὐτὴ θὰ ὑποστοῦν τὴ χειρότερη τιμωρία.

Ἐκεῖνες οἱ μητέρες ποὺ δὲν ἀνατρέφουν τὰ παιδιά τους μὲ τὴν εὐσεβῆ ἀνατροφὴ κατὰ τὸν ἀπόστολο Παῦλο εἶναι περισσότερο παιδοκτόνοι παρὰ μητέρες. Αὐτὸ δὲν τὸ λέγω μόνο πρὸς τὶς γυναῖκες ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς ἄνδρες. Γιατί πολλὲς φορὲς καὶ πολλοὶ πατέρες κάνουν καὶ διαπραγματεύονται τὰ πάντα, γιὰ νὰ ἀποκτήσει ὁ γιὸς τοὺς καλὸ ἄλογο, λαμπρὸ σπίτι καὶ ἀκριβὸ χωράφι, ἐνῶ γιὰ νὰ ἀποκτήσει καλὴ ψυχὴ καὶ εὐσεβῆ διάθεση, δὲν κάνουν τίποτε.

Καὶ αὐτὸ εἶναι ποὺ ἀνατρέπει ὅλη τὴν οἰκουμένη, τὸ ὅτι δηλαδὴ ἀμελοῦμε τὰ παιδιά μας, καὶ γιὰ μὲν τὰ κτήματα τοὺς φροντίζουμε μὲ ἐπιμέλεια, ἀδιαφοροῦμε ὅμως γιὰ τὴν ψυχή τους. Πρέπει λοιπὸν νὰ προσέχουμε ὄχι πὼς θὰ τὰ κάνουμε πλούσια σὲ ἀσήμι καὶ χρυσάφι καὶ τὰ παρόμοια, ἀλλὰ πὼς θὰ γίνουν πιὸ πλούσια ἀπὸ ὅλους στὴν εὐσέβεια, στὴν πνευματικὴ ζωὴ καὶ στὴν ἀπόκτηση τῆς ἀρετῆς, πῶς νὰ μὴν χρειάζονται πολλά, πῶς νὰ μὴν κυριεύονται ἀπὸ τὰ βιοτικὰ καὶ τὶς ἐπιθυμίες τῆς νεότητας. Ἀκόμη πρέπει νὰ προσέχουμε μὲ ἀκρίβεια τὸ χρόνο τῶν εἰσόδων στὸ σπίτι καὶ τῶν ἐξόδων ἂπ΄αὐτό, τοὺς τόπους τῆς παραμονῆς τους, τὶς συναναστροφές τους, ἀφοῦ γνωρίζουμε ὅτι, ἂν τὰ ἀμελοῦμε αὐτά, δὲν θὰ ἔχουμε καμία συγχώρηση ἀπὸ τὸν Θεό.

 

Advertisements